
Kapliczka i krzyże
Przy kapliczce odbywają się doroczne uroczystości odpustowe. Krzyże i pamiątkowe tablice przywołują mieszkańców, którzy musieli opuścić Miłków, oraz historie poszczególnych rodzin.
Poznaj historię krzyży
Miejsce dawnej wsi
Spacer wśród miejsc, które zachowały pamięć o mieszkańcach Miłkowa.
Rozpocznij spacerZnak „Miłków” · Fot. W. Hołubek, wrzesień 2026 r.
Dzisiejszy krajobraz
Przez dawny Miłków prowadzą dziś leśne drogi. Wśród drzew pozostały cmentarze, krzyże i miejsce po cerkwi. Przy stawach zachował się Dąb Kunasza oraz ślad dawnej drogi Wólki Miłkowskiej.
Miłków leży w gminie Stary Dzików, w powiecie lubaczowskim. Wysiedlenie mieszkańców w styczniu 1941 r. przerwało życie wsi, której wygląd znamy z dawnych map, fotografii i wspomnień. Spacer po tym miejscu pozwala połączyć te opowieści z tym, co nadal można odnaleźć w terenie.
W kolejnych częściach zebrano najważniejsze miejsca oraz odnośniki do ich historii. Własną wędrówkę można uzupełnić przejściem ścieżki historyczno-przyrodniczej „Miłków”.
Ścieżka historyczno-przyrodnicza
Otwarta 21 sierpnia 2026 r. ścieżka historyczno-przyrodnicza „Miłków” prowadzi przez teren dawnej wsi. Jej przystanki przybliżają dzieje mieszkańców i miejscową przyrodę. Tablice z kodami QR odsyłają do dodatkowych opowieści, fotografii i map. Na spokojne zwiedzanie warto przeznaczyć około 2–3 godzin.
Opis i parametry trasy na podstawie strony ścieżki „Miłków”, dostęp: 18.10.2026 r.
Co można zobaczyć
Każde z tych miejsc ma własną historię. Zatrzymaj się przy nim na chwilę, a potem zajrzyj do szczegółowego opisu, wspomnień i fotografii.

Przy kapliczce odbywają się doroczne uroczystości odpustowe. Krzyże i pamiątkowe tablice przywołują mieszkańców, którzy musieli opuścić Miłków, oraz historie poszczególnych rodzin.
Poznaj historię krzyży
Po cerkwi pozostało miejsce w krajobrazie, gruz i ślady dawnego otoczenia świątyni. Historię tego miejsca pomagają odtworzyć fotografie, dokumenty i wspomnienia mieszkańców.
Cerkiew i cerkwisko
Wśród drzew zachowały się kamienne nagrobki dawnych mieszkańców. Odczytywane nazwiska i daty pozwalają odnaleźć konkretne osoby, rodziny i fragmenty dziejów wsi.
Odwiedź rozdział o cmentarzu
Niewielki ogrodzony fragment cmentarza, kamienny krzyż i kamień pamięci przypominają o dawnych pochówkach i losach mieszkańców. Tablicę na kamieniu odsłonięto 31 sierpnia 2025 r.
Cmentarz i kamień pamięci
Nazwa starego dębu zachowała nazwisko dawnego gospodarza. W sąsiedztwie drzewa biegnie dawna droga Wólki Miłkowskiej, dziś grobla pomiędzy stawami.
Dąb i dawna droga
Tablica przy leśnej drodze wskazuje miejsce po gajówce Michała Kozickiego na północnym skraju dawnego Miłkowa. Zachowana nazwa łączy dzisiejszy plac z historią jego rodziny.
Historia Placu KozickiegoZapisane w krajobrazie
Przydrożne krzyże i późniejsze upamiętnienia przypominają o życiu dawnej wsi oraz powrotach jej mieszkańców.

Byli mieszkańcy ustawili w centrum dawnego Miłkowa metalowy krzyż upamiętniający wysiedlenie do Besarabii. Na tabliczce widnieje data 18 stycznia 1994 r.
W HOŁDZIE
BYŁYM MIESZKAŃCOM
WSI MIŁKÓW WYSIEDLONYCH
PRZEZ WOJSKA OKUPANTA
SOWIECKIEGO 18.01.1941 r. NA
OBCZYZNĘ – BESARABIĘ.
18.01.1994 r.
Mieszkańcy wsi.

Krzyż upamiętnia wyjazd Julii Wur, córki diaka Jana Maślanki, do Kanady. Na zdjęciu widoczny jest po prawej stronie.
Historia krzyża →
Krzyż pokutny, wykonany z wapienia bruśnieńskiego, został pierwotnie odnaleziony w kwietniu 2002 r. przez Wojciecha Hołubka. Był przewrócony i zapadnięty w ziemi, w górnej części dawnego Miłkowa, niedaleko miejsca po młynie.
Autor tej strony ustawił go ponownie na starym cokole. Krzyż nie ma inskrypcji, która pozwalałaby ustalić datę jego fundacji.

W sąsiedztwie Stawów Rybnych Miłków 11 września 2003 r. ustawiono obelisk z tablicą ufundowaną przez byłych mieszkańców. Przypomina o istnieniu wsi i wysiedleniu jej ludności w styczniu 1941 r.
W TYM MIEJSCU ISTNIAŁA
WIEŚ MIŁKÓW
OKOŁO 180 GOSPODARSTW.
W CIĄGU 3-CH DNI
18–21 STYCZNIA 1941 R.
WIEŚ PRZESTAŁA ISTNIEĆ.
WOJSKA
OKUPANTA SOWIECKIEGO
DOKONAŁY DEPORTACJI
DO Z.S.R.R. – BESARABII
FUNDATORAMI TEJ TABLICY
I OBELISKA SĄ
BYLI MIESZKAŃCY MIŁKOWA
11.09.2003
Wólka Miłkowska
Przedwojenna mapa i fotografia z września 2026 r. pokazują, jak zmienił się krajobraz południowej części dawnego Miłkowa.


Na mapie występuje nazwa „Wola Miłkowska”, a we wspomnieniach przytoczonych przez Jana Kucę — „Wólka Miłkowska”. Dąb Kunasza i ślad drogi pozwalają odnieść dawny układ osady do dzisiejszego otoczenia. Więcej o dębie, drodze i historii stawów →

Spotkania i powroty
Na odpust przy kapliczce przyjeżdżają potomkowie dawnych mieszkańców, mieszkańcy okolicznych miejscowości i osoby związane z historią Miłkowa. Wspólna modlitwa, rozmowy i oglądanie dawnych fotografii są okazją do przekazywania rodzinnych wspomnień.
Tak było również 30 sierpnia 2026 r. Relacja z tego spotkania oraz fotografie znajdują się w Aktualnościach. O pamięć o wsi dba także Stowarzyszenie „Miłków – niezapomniana wieś”.
Zaplanuj spacer
Dobrym punktem rozpoczęcia zwiedzania jest utwardzony parking przy początku ścieżki historyczno-przyrodniczej „Miłków”. Dojazd od Starego Sioła i wskazówki dla przyjezdnych opisano w osobnym rozdziale.
Parking / początek ścieżki
50.1912586 N, 22.8927878 E
Przed spacerem warto zajrzeć na mapę ścieżki i jej przystanków ↗.
Mapa wskazuje parking, od którego można rozpocząć spacer po dawnej wsi.
Opracowanie: Wojciech Hołubek. Aktualizacja rozdziału: 18 października 2026 r.
Fotografie z lat 2025–2026: W. Hołubek. Starsze fotografie pochodzą z archiwum tej strony i przedstawiają stan z czasu wykonania zdjęć.