Młodzież otwarta na wiedzę

Ubiegły tydzień zdominowały wydarzenia skierowane głównie do ludzi młodych. Nic w tym dziwnego, bowiem to Oni wkrótce przejmą pałeczkę i będą decydować w jakim kierunku podąży Nasza Ojczyzna. Naszym obowiązkiem jest wyposażenie jej w uniwersalny zestaw wartości z ukierunkowaniem na ponadwymiarowy kanon jakim jest praca na rzecz dobra Rzeczypospolitej. Ważne miejsce w tym procesie zajmuje przekazywanie wiedzy historycznej prawdziwej , nie zakłamanej żadną ideologią. Niebagatelną rzeczą jest znajomość historii swoich małych Ojczyzn. To kwintesencja naszych tradycji , zwyczajów bogactwo kultury gdzie nie brak było ludzi - patriotów z prawdziwego zdarzenia.

Takim wydarzeniem była inscenizacja w plenerze, na miłkowskiej ziemi przedstawiająca zwyczaje i tradycje ludzi żyjących tutaj przed wojną. To było we środę 25 03 2026 . Następnego dnia, czyli we czwartek gościliśmy w Starym Dzikowie. To przełożona ze stycznia lekcja o mieszkańcach Miłkowa ich życiu, zwyczajach i tragicznych dla nich efektach wojny. Przełożyliśmy to spotkanie ze względu na ostrą zimę. W miejscowym GOK zebrała się młodzież z klas VII i VIII oraz kilka osób zainteresowanych tematem. Wśród nich zauważyliśmy Panią Zofię Rogożę / urodzoną w Besarabii / oraz Panią Marię Małecką spokrewnioną z Witeskami i rodziną Jana i Stefana Lisów. Na początku prezentacji postawiliśmy młodzieży pytanie? Czy na podstawie przedstawionych faktów , które obejrzą potrafią na koniec odpowiedzieć, dlaczego Miłków zginął z mapy i pozostało po nim jedynie kilka artefaktów. Zainteresowanie tematem i dla nas panująca w tym czasie absolutna cisza, dały nam przekonanie, że z odpowiedzią nie mieli żadnych problemów. Z tej strony bardzo serdecznie dziękuję Urzędowi Gminy w Starym Dzikowie za decyzje o zezwoleniu na takową prezentację. Słowa podziękowania kieruję pod adresem Pani Beaty Goraj - dyrektor Szkoły i Pani Agnieszki Szczybyło - dyrektor GOK. Dziękuję za miłe przyjęcie i gościnność. Reżyserem programu jest Pan Józef Duda - Dzikowianin,- - człowiek pełen talentów. Wspomagał go Pan Stanisław Goraj , któremu Miłków jest bardzo bliski i to nie tylko przez związki rodzinne. Nie mogę zapomnieć również o miłej młodej osobie -Ani Barszczowskiej - uczennicy VIII klasy wspomnianej szkoły, która świetnym wokalem wspomagała reżysera we fragmentach muzyczno - wokalnych. Uważam , że lekcja wyjątkowo dobrze przysłużyła się młodzieży i sporo jej pojawi się wkrótce na dydaktyczno - historycznej ścieżce. Wszak to tak blisko ich miejscowości. Dnia następnego tj. w piątek 27 03 gościłem w murach jarosławskiego Liceum Innowacyjnego. Bardzo się z tego zaproszenia cieszyłem. Nie mogłem odmówić przemiłej pani historyk Grażynie Gamracy, która zainteresowała mnie pewnym projektem, który grupa młodzieży z tej szkoły realizuje wygrywając grant. Mają w nim przedstawić historię miejsca, które zasługuje na krótką opowieść. To będzie jednocześnie fabułą krótkiego filmu przesłanego organizatorom. Pragnę nadmienić, że ten projekt patronatem objął Pan Prezydent. Spotkanie piękne, młodzież wspaniała. W ciągu 90 minut nie sposób opisać całej historii Miłkowa. Skoncentrowałem się na najważniejszych wydarzeniach, które będą kanwą następnego spotkania , tym razem już w Miłkowie. Wówczas to grupa młodzieży przyjedzie by zobaczyć najciekawsze miejsca i sfilmować je przy jednoczesnej mojej narracji. Co mnie najbardziej ucieszyło w tym wszystkim? Rzecz bardzo ważna. Tym razem trafiłem na grupę ludzi asertywnych, poszukujących różnych źródeł wiedzy. Mogę śmiało powiedzieć, że przedstawiane fakty z życia Miłkowian, zrobiły na tej grupie spore wrażenie. Dziękuje serdecznie dyrekcji szkoły oraz Pani Grażynie za możliwość przekazywania prawdy o Miłkowie coraz dalej od jego byłej siedziby. Do zobaczenia Kochani we czwartek. Jedyne przesłanie jakie możemy kierować do młodego pokolenia to prośba by czynili wszystko by nie doprowadzać pod żadnym pozorem wojen. Przykłady ostatnich lat niech będa najlepszą przestrogą. Na koniec otrzymałem niezwykłe podziękowanie oraz bukiet pięknych kwiatów, za co bardzo serdecznie dziekuję.