Szukajcie, a znajdziecie

tytuł postu idealnie pasuje do sytuacji, którą pragniemy Państwu dzisiaj przedstawić. Już za tydzień bardzo ważny dzień w historii Miłkowa, tego dawniejszego i dzisiejszego powoli powracającego do życia, chociaż w innym wymiarze. Intencją organizatorów odpustu jest jest uczynienie tego dnia jako bardzo ważnego święta dla tych wszystkich, którym bezsensowne działania sowieckich władz odebrały ich " Małą Ojczyznę "i zmusiły do poszukiwania nowych miejsc do życia. Rozpierzchli się wówczas jak zagubione, bezdomne ptaki i tam musieli w ciężkich powojennych warunkach organizować swoje byty na nowo. Tęsknota za ojczystym gniazdem rozdzierała serca , tworząc blizny, które ciężko zaleczyć. Niezależnie od miejsca zamieszkania słowo Miłków powoduje u nich sentymentalne wspomnienia, niekiedy uronioną łzę ale także i wzruszenie mając świadomość, że ich wieś żyje. Co prawda , głównie we wspomnieniach, pożółkłych zdjęciach albo starych pieczołowicie przechowywanych pamiątkach.

Stowarzyszenie i Grupa " Miłków Niezapomniana Wieś '' od samego początku istnienia stara się dotrzeć do tych wszystkich, którzy urodzili się w Miłkowie, bądź na Besarabii traktując te osoby jako rodowitych Miłkowian. Po dociekliwych poszukiwaniach na dzień dzisiejszy możemy poinformować, że lista osób z takim rodowodem zawiera 27 nazwisk. Oczywiście nie jesteśmy pewni, że dotarliśmy do wszystkich. Swych poszukiwań nie kończymy. Wiemy też , że ze względu na stan zdrowia i niekiedy spore odległości nie wszyscy będą mogli osobiście uczestniczyć we mszy odpustowej. Dla nich i dla zainteresowanych uroczystość zarejestruje TV Lubaczów. Dzięki transmisji w niedługim czasie zaistnieje możliwość obejrzenia tego wydarzenia ze wszystkimi detalami.

Ostatnio dotarliśmy do do Pani Krystyny Czeterbok, jak się okazuje spokrewnionej z rodziną Jana Lisa, mieszkającego w Szczecinie. Pani Krystyna zaś mieszka w Zalesiu , tak blisko Oleszyc i Miłkowa. Jest nam bardzo miło z tego powodu. Pozdrawiamy Panią serdecznie. W wirze poszukiwań dotarliśmy również do Pani Bronisławy Niedźwieckiej , mieszkającej obecnie w Szczecinie. Okazuje się, ze to wnuczka Michała Purgala, ostatniego przedwojennego sołtysa. Dzięki wnuczce pani Bronisławy Monice, miałem możliwość zamienienia kilku słów z Szanowną Seniorką. Proszę mi wierzyć, że mimo odległości i wieku pani Bronisławy, w Jej głosie wyczułem nieukrywaną radość. Może wynikała ona z faktu, że temat ten zawsze wywołuje u rozmówcy spore emocje. Moja rozmówczyni opowiedziała mi kilka zdarzeń , zapamiętanych z pobytu w Besarabii. To one utkwiły mocniej w głowie wówczas małego dziecka. Okazało się o czym do tej pory nie wiedzieliśmy, że mama pani Bronisławy była córką Michała - sołtysa. Dotychczas słyszeliśmy jedynie o Michale synu , który zginął w 1944 roku jako gajowy w miłkowskich lasach i o Franciszku , który po wojnie zamieszkał w Dzikowie. To Franciszek bardzo aktywnie zabiegał o to by Miłków zaistniał w pamięci Polaków. Teraz okazuje się, że była jeszcze siostra mama pani Bronisławy. Za pośrednictwem wnuczki Moniki otrzymaliśmy pamiątkowe zdjęcie Michała- sołtysa w mundurze wojskowym. Wg. opisu przysłanego przez panią Monikę wnuczkę pani Bronisławy - wynika , że pradziadek Michał miał zrobione zdjęcie z Józefem Piłsudskim, co może świadczyć o tym , że w wojsku mógł być oficerem. Przed I wojną światową przebywał w Kanadzie wzorem innych ludzi z Miłkowa pragnących poprawić swój byt . Ponadto był człowiekiem wielkiej kultury i pobożności. Przed wojna 10 razy uczestniczył w pielgrzymkach do Kalwarii Pacławskiej położonej za Przemyślem. Oczywiście zawsze piechotą. To spory dystans. Także po wojnie dwukrotnie odwiedził to miejsce. Nic więc dziwnego, że społeczeństwo Miłkowa powierzyło mu funkcje sołtysa. W pierwszej kolejności był wielkim patriotą. Wraz ze swą małżonką spoczywają na dzikowskim cmentarzu w pobliżu syna Franciszka. Witamy panią Bronisławę i jej rodzinę bardzo serdecznie. Więcej opowieści o ludziach z Miłkowa w nieodległym czasie. Na zdjęciu Michał Purgal, ten po prawej z mniejszym wąsem.